دستگاه جوجه کشی دستگاه جوجه کشی .

دستگاه جوجه کشی

استراتژی ها و منش های انتقال ژن در طیور

1. انتقال ژن به وسیله اسپرماتوزوئیدها: در اولِ ترقی تکنیک های ترانس ژنیک به حیث می رسید که فقط اسپرماتوزوئیدهاابزار مطلوب وراثت برای انتقال یک قطعه ژنتیکی فرنگی به ژنوم حیوان ها می باشند . Bracket و همکارانش در سال 1971 ثابت کردند که اسپرماتوزوئیدهای پستانداران قادرند که به DNA فرنگی متصل شده و آن را در طی فرآیند باروری و لقاح به تخمک ماده ها منتقل کنند . همت این خط مش در سال 1987 نیز برای طیور پیشنهاد شد . به طور کلی یک قطعه DNA به اسپرم باند می شود و این اسپر برای تلقیح ماده ها به کار می رود و اسپرمی که تخمک را بارور می کند ، حاوی ژن قضیه حیث هست که آن را به تخمک منتقل می نماید و در غایت آن ژن در جوجه ها ی هچ شده پیدایش پیدا می کند . جدیدا این رویکرد در ایجاد پستانداران ترانس ژنتیک به کار می رود ، ولی هنوز اطلاعات قانع کننده ای از این که انتقال ژن با واسطه اسپرم می تواند به طور پیروزی آمیزی ، ترانس ژن را به Germline منتقل نماید در دسترس نمی‌باشد .

گروه طیوران صنعت فاخته


2 . رویکرد ریز تزریق ِِDNA : در این شیوه DNA را به کمک مکروپیپت به داخل هسته سلول ها می فرستند . این DNA احتمال ترکیب با ژنوم سلول صاحب خانه را خواهد داشت . این روش یک روش عمومی برای معرفی ژن های فرنگی به پستانداران می باشد ، که اکثر وقت ها انتقال DNA به پیش هسته تخمک تازه بارور شده صورت می گیرد . البته استفاده از این تکنیک برای تزریق DNA به تخم طیوران راجع به مقایسه با پستانداران بسیار خلل خیس می باشد . زیرا یک تخم جدید نهاده شده مرغ حدوداً 000/60 – 000/50 سلول می باشد . به این ترتیب ریز تزریق DNA به طور گسترده برای تخم مرغ های تازه به کار نمی رود .
اما روی رویان تازه بارور گردیده مرغ آن گاه از کشتن و توده آوری تخم ها انجام می شود . تخم های ریز تزرق گردیده برای هچ به محفظه گشت سه سطح ای Exovo منتقل می شوند .
3 .انتقال
ژن به امداد رترو ویروس ها: ناقل های رتروویروس یکی از ناقل های عمومی در انتقال ژن میباشند . و می توانند ژن های خارجی را به germliae طیور انتقال دهند . تکنیک های انتقال ژن با استعمال از رتروویروس ها به کرات برای ساخت مرغ های ترانس ژنیک به کار رفته می‌باشد . تیترهای بالای رترویروس ها قابلیت انتقال موضوع حیث را به سلول های زیادی دارا میباشد . به طور کلی رترورویروس ها دربرگیرنده یک ژنوم از نوع RNA می باشند که یک هسته پروتئینی که حاوی آنزیم lntegrase می باشد ، قرار داراست .
پوشش پروتئینی ویروس به گیرنده های ویژه روی سلول میزبان متصل می شود . آن گاه اجزاء ویروس به وسیله میانجیگری گیرنده ها با استفاده از اندوستیوز به باطن ستوپلاسم میزبان وارد می شود . RNA ویروسی به CDNA که می تواند به درون هسته منتقل شود ، اسکن می شود و CDNA باDNA سلول میزبان یک پارچه می شود ( با استعمال از Integrase ) . این DNA متصل گردیده به DNA میزبان، به همپا سلول میزبان همانند سازی انجام میدهد و توارث آن هم بر شالوده ژنتیک مندلی صورت می گیرد .
DNA ویروسی الحاق یافته به ژنوم صاحب خانه می تواند یک RNA ویروسی برای سنتزو پروتئین هایی که شامل یک پلیمر از ( pol ) و (gag ) و پروتئین های غشایی یا بسته بندی کننده ( Env ) ساخت می نماید . این سه گونه پروتئین یک پوشش ویروسی تازه ساخت می نماید و RNA ژنوم ویروسی را درون آن بسته بندی نماید . این کمپلکس تازه به غشاء سلول صاحب خانه منتقل می شود و به خا رج سلول سوق دهی می شود . در اشکال وکتورهایی که توانایی انتشار دارنده ژن های ساختمانی و توالی های بسته بندی کننده ( Packaging) تندرست و بدون نقص هستند تا توانایی ادامه ایجاد ذرات ویروسی را داشته باشند که می توانند دیگر سلول ها را آلوده و کثیف کنند . بدین ترتیب وکتورهای رتروویروسی که قوی به تکثیر میباشند به سادگی کار کشته به آلوده سازی تعداد کافی از سلول های زاینده و انتقال ژن قضیه حیث به دو‌مین و متعاقباً نسل های آنگاه را دارا است . اما در ایجاد طیور ترانس ژنیک با به کارگیری از رتروویروس هایی که توانایی انتشار را دارند، کار کشته خواهند بود که دائماً ویروس را به محفظه آزاد کنند . ( در اصطلاحبه آنها shedder گفته می شود ) . این امر موقعیت قابل قبولی نمی باشد .
ولی ناقل های رتروویروسی که توانایی تکثیر ندارند ( Replication-Defective-Retroviruses ) ، به این علت که ژن های pol یا این که gag یا این که env را که برای تکثیر حتمی هست ، ندارند ، ذرات تازه ویروس هایی ناقص میباشند و آلودگی محیطی را کاهش می دهند . ناقل هایی که توان تکثیر ندارند ، استعداد آلوده سازی سلول های میزبان را دارا‌هستند ، ولی توانایی تولید ذرات جدید ویروسی را ندارند . رتروویروس های ناقص یعنی آن هایی که بضاعت و توان تکثیر ندارند، بضاعت ژن های خارجی با تعداد بازهای بیش از 10kb رادارند . زیرا آن ها بعضا از ژن های ضروری برای همانند سازی خویش را از دست داده اند . ناقل های رتروویروسی تازه متکامل تر شده اند و بر مبنا راهکار های تازه دستکم آلودگی را ساخت می نماید .
) 1995,Thoraval ,1990,et al, غیر مجاز می باشدset Bosselman;1986,1978,silter ) 4-
انتقال مستقیم DNA به بیضه ها: این رویه در سال 1995 به وسیله مارشال گزارش شد . در این روش پتانسیل انتقل بی واسطه DNA فرنگی به بافت بیضه پایین است و از عامل ها محدود کننده ان به شمار می رود .
(2004,mazaziak et al ) 5-
انتقال ژن به امداد سلول های بلا ستومری: سلول های بلا ستومری در شغل های ترانس ژنتیکی زیاد مفیدند،آن ها به راحتی از حیوان دهنده به حیوان گیرنده منتقل می شوند و به راحتی در تشکیل بافت های سوماتیک و بافت های جنسی یا germline کمپانی می کنند . در محیط کشت چندین روز قابل نگهداری میباشند و می توانایی بیان ژن های انتقال یافته را در آن ها قبل از انتقال به جنین در آزمایشگاه محاسبه کرد . این خصوصیت های آن ها باعث می شود که این سلول ها ناقل های ایده آلی برای تغیرات ژنتیکی نو در germline باشند .
دراین تکنیک سلول ها استخراج مشوند . ویرایش می شوند و در نهایت در باطن یک رویان در حالا پرورش قرار می گیرند . با این انگیزه که یک جنین آمیخته ( Chimeric ) تولید شود که در germline آن ، ژن مسئله نظر وجود داراست . در نهایت ساخت نتایج G . که این نتایج با همدیگر آمیزش پیدا می نمایند تا مرغ های 1G را ایجاد نمایند که ترانس ژن را با خویش حمل می نمایند . ( kamihira et al , 2004 ) .
6-
انتقال ژن به امداد سلول های cells PGC primordial germ ): از زنانی که سلول های PGC به عنوان سلول های شالوده در ایجاد اسپر ماتوزوآ و یا تخمک شناخته شدند ، استفاده از آن ها راه مفیدی در ساخت طیوری ترانس ژنتیک می باشد . سلول های PGC ( سلول های جنینی اول ) منشأ germline در محصول طیور هستند، این سلول ها در روند ابتدایی تمایز جنینی ( تراز دهم ) استارت به تمایز می کنند و در یک حوزه‌ خارج جنین که به هلال زاینده ( Germ crescent ) منتهی می شود ، قابل استخراج اند . این سلول ها از هلال زاینده به برآمدگی گنادی در جنین ( Gonadol ridge ) به وسیله دو مکانیسم مسافرت می کنند و در نهایت در ساختار germline شرکت می نمایند .
1-
به طور غیره فعال در یک گردش درون – بیرون جنینی (
intra – extra embryonic circulation ) 2- به طور فعال با به وجود وارد شدن خون و جریان خون این سلول ها را به اپیتلیوم لایه ی زاینده سفر می کنند .
مقصد نهایی هر تغییری در ژنوم طیور سلول زاینده ( germline ) است . بهاین علت که این سلول ها آخر و عاقبت ژن انتقال یافته را به نسل های بعدی منتقل خواهند کرد .
سلول های PGC مرغ می توانند در بیرون از بدن در یک محیط کامل از کارداران پرورش ، انتشار یافته و آن گاه از انتقال انتقال ژن به آن ها در تولید طیور ترانس ژنتیک به کار گیری شدند .
تزریق سلول های PGC ورتروویروس ها و سلو های بلاستومری به برگه زاینده در محصول مرغ در یک تخم تازه بارور شده چهره می گیرد . با این امید که این سلول های تزریق گردیده در germline جنین قرار گرفته و یک مرغ ترانس ژنیک ساخت شود که بتواند ژن را به نسل هی بعدی منتقل نماید . به طور کلی انتقال ژن با استعمال از رتروویروس ها و سلول های PGC از خط مش های عملی و رایج در انتقال ژن به ژنوم طیور می باشد ( 2004, Mazaziak et at ) .
مشکل ترین مرحله در ایجاد طیور ترانس ژنتیک انتقال ژن است . موقعی که پرنده های .G هچ می شوند ساخت لاین در آن ها در مقایسه با انتقال ژن فعالیت خیلی جزئی و معمولی ای میباشد .


برچسب: دستگاه جوجه کشی، ماشین جوجه کشی، خرید دستگاه جوجه کشی، خرید ماشین جوجه کشی،
امتیاز:
 
بازدید:

+ نوشته شده: ۶ بهمن ۱۳۹۷ساعت: ۰۹:۲۱:۵۲ توسط:علی پور موضوع: نظرات (0)